Reactie op “Dagboek (van) Peter Vanvelthoven”

Door Peter Luykx op 24 december 2012

Met bewondering en nog meer emotie heb ik “Dagboek (van) Peter Vanvelthoven, burgervader in tijden van rouw” in DS weekblad van 22 december ll.  gelezen. Bij momenten had ik het zelfs wat moeilijk wanneer hij herhaaldelijk, met heel veel tact, gevoel en medeleven, de tragiek van ’t Stekske, onze zwaar getroffen Lommelse basisschool, in herinnering brengt. Tragiek die ook ik,  als iedere Lommelaar,  in de nadagen van die ongelukkige 13de maart 2012 intens heeft meebeleefd.

Aan de gevoelvolle sereniteit van het artikel wordt echter afbreuk gedaan door zijn volstrekt niet ter zake doende, rancuneuze verwijzing naar de N-VA-overwinningstocht in  Antwerpen op 14 oktober jl., die hem “aan de jaren 30 deden denken”. Deze vergelijking is een belediging voor alle kiezers die achter de N-VA staan, ook in Lommel,  en in schril contrast met het burgervaderlijk aureool  van Vanvelthoven.

Mij doet de betreffende alinea  denken aan:  “Calomniez, calomniez, il en restera toujours quelque chose” (Voltaire. Van volgehouden kwaadsprekerij blijft altijd wel iets hangen.)  Peter Vanvelthoven plagieert hier immers een  stel SP.A-kopstukken en –sympathisanten à la Landuyt en Bervoets, die na de pandoering in Vlaanderens grootste stad niets laaghartigers wisten te bedenken en hun verlies onwaardig opnamen.

Hoe waardevol vond je dit artikel?

Geef hier je persoonlijke score in
De gemiddelde score is