Slaat Trump zijn eigen ruiten in of haalt Clinton de eindmeet niet ?

Door Peter Luykx op 10 oktober 2016

Peter Luykx (N-VA): Clinton of Trump, een belangrijke keuze, maar niet de onze.

Wat te maken van de presidentsverkiezingen in de Verenigde Staten? De Vlaming kijkt na het tweede debat van vorige nacht met stijgende verbazing hoe de hoogmis van de Amerikaanse democratie verandert in een moddergevecht, waar stijl belangrijker is dan inhoud. Hij voelt zich vast anti-Trump, maar daarom niet noodzakelijk pro-Hillary, de eindbeslissing lijkt neer te komen op een keuze voor het kleinste kwaad. Gelukkig hoeven wij niet te beslissen, maar de uitslag zal in deze geconnecteerde wereld wel haar weerslag hebben op ons dagelijks leven. Kamerlid Peter Luykx (N-VA) neemt als internationale observator de presidentsverkiezingen in de Verenigde Staten waar.

Trump of Clinton?

Donald Trump en Hillary Clinton kruisten voor de tweede keer de degens tijdens een debat in St. Louis.  Trump verliest steun in eigen rangen en slaat vooral zijn eigen ruiten in. Clinton is evenmin grote favoriet maar blijft rustig en moet vooral de rit uitzitten.

Als deze verkiezingen ons iets zullen leren, dan is het dat de VS, baken van de democratie, maar weinig meer verschilt van het oude Europa. Een groeiend deel van de Amerikaanse maatschappij leeft in de overtuiging dat de veiligheidssituatie verslechterd, de economische heropbouw aan hen voorbij gaat en de elite hun democratie kaapt. Zij laten zich nu massaal verleiden tot de simplistische oplossingen van populisten en laten de traditionele politici linksliggen.

De twee onpopulairste presidentskandidaten in jaren, zijn het levende bewijs van deze groeiende anomie. De nieuwkomer Trump als de clowneske anti-establishment kandidaat neemt het op tegen veteraan Clinton, de besmeurde kandidate van juist die gevestigde orde. Hun electoraat stelt zich terecht vragen over hun competentie of betrouwbaarheid en haakt af.

Geen keuze wel gevolgen

De keuze op 8 november is echter niet de onze, het is aan de Amerikaanse bevolking om de beslissing in alle vrijheid te nemen. Vandaar dat ook de Kamer van Volksvertegenwoordigers haar observatoren uitstuurt. Wij als Europeanen zullen in een multipolaire wereld wel de gevolgen dragen van hun voorkeur voor de ene of de andere kandidaat. Want hoewel steun van het Amerikaanse publiek voor nieuwe avontuurtjes klein is en de nieuwe president zich voornamelijk zal moeten focussen op de binnenlands beleid, hij of zij zal zeker een stempel drukken op de internationale politiek.

Hillary Clinton zal ernaar streven om de VS dè leidende grootmacht te houden. Welke rol ze Europa daarin toebedeelt is ten zeerste de vraag. Allicht zal ze net als haar voorganger de focus verleggen naar de Pacifische Oceaan en het indijken van de Chinese invloed. Ook haar moeilijke persoonlijke relatie met Russisch president Poetin zal de verzoening tussen Oost en West zeker niet vergemakkelijken. Haar voortvarende aanpak die de militaire interventie niet schuwt kan wel eens grondig verschillen van het voorzichtigere beleid van president Obama. Maar van de twee kandidaten heeft Hillary Clinton wel de meest kosmopolitische visie, met een oog voor globalisering. Al lijkt de liefde voor vrijhandel in de verkiezingsmaanden zwaar bekoeld. Louter een strategische zet om de kiezers van Sanders te lokken, of toch een verandering in visie? Het zal zeker haar gevolgen hebben voor de verdere onderhandelingen van het trans-Atlantische vrijhandelsakkoord TTIP.

Donald Trump ligt aan het andere kant van het spectrum, Amerika terug groot maken ligt vervat in zijn slogan, maar nu vanuit een meer isolationistische benadering. Snelle militaire oplossingen maar vooral zijn eigen diplomatieke kunnen moeten in de toekomst soelaas brengen. Vooral de traditionele economische en militaire partnerschappen zullen lijden onder het presidentschap van Trump. Onzeker is of hij effectief uit de NAVO wil trekken en alle handelsverdragen voor heronderhandeling terug op tafel zal leggen. Zeker is wel dat dit voor militair en economisch zwak Europa dramatische gevolgen zou hebben.

Al zijn vele, vaak eurofiele politici in de EU ervan overtuigd dat dit enkel goede gevolgen kan hebben op de lange termijn. Een Europa bevrijd van het Amerikaanse juk zou eindelijk zelfstandig moeten worden en voor zichzelf leren vechten. Op korte termijn zal het echter een bittere pil zijn om te slikken.In Washington zal ik vanop de eerste rij de uitslagen kunnen volgen. Clinton of Trump, een belangrijke keuze, maar niet de onze.

Hoe waardevol vond je dit artikel?

Geef hier je persoonlijke score in
The average score is