De keuze: Kabila of Congo

Door Peter Luykx op 23 september 2016, over deze onderwerpen: Plenaire tussenkomsten

Peter Luykx (N-VA): “Een test van wil en daadkracht voor het Afrikabeleid”

De Congolese presidentsverkiezingen van 2016 lezen als een kroniek van een aangekondigde dood: door de verkiezingscommissie te onderfinancieren leidde president Kabila zijn land doelbewust naar de afgrond. Nu graaft hij zich in om het hoofd te bieden aan de zelfgecreëerde civiele onrust. De initiële oproep tot kalmte en terughoudendheid van de Belgische regering is begrijpelijk: we willen de eigen burgers in Congo niet in gevaar brengen. Maar dat mag ons niet weerhouden om duidelijk te zijn in onze positie: de Democratische Republiek Congo heeft recht op een toekomst en dit zonder huidig president Kabila. Dit is het scharniermoment waarop we als buitenlandse partner nodig zijn, een herhaling van het verkiezingsdebacle van 2011 is uitgesloten.

De huidige Congolese crisis is al enkele jaren in de maak. Zowel de burgers als de internationale gemeenschap konden duidelijk vaststellen dat er bij het regime van Joseph Kabila maar weinig animo was om in 2016 de macht af te staan en de weg vrij te maken voor een nieuw democratisch hoofdstuk voor Congo. Het diepe onbehagen van de bevolking sloeg deze week over tot geweld, toen de overheid weigerde presidentsverkiezingen uit te schrijven zoals de grondwet voorziet. De rellen tussen manifestanten en de politie die daarop volgden eisten inmiddels tientallen mensenlevens.

N-VA-Kamerlid Peter Luykx: “In de resolutie die ik samen met CD&V-collega Van Hoof opstelde, anticipeerden we al op deze toestand. We wensten dhr. Kabila een kans te geven om zijn presidentschap in schoonheid af te ronden en de basis te leggen voor een echt democratisch Congo, maar de gebeurtenissen van vandaag stonden in de sterren geschreven.”

“Congo maakt zich klaar voor een langdurige periode van destabilisering en geweld, waar politieke oplossingen, onder het mom van een eeuwigdurende Nationale Dialoog op de lange baan worden geschoven. We kennen dit scenario nog al te goed uit het Mubutu-Sese-Seko-tijdperk”. Toch ziet het Kamerlid nog een uitweg: “de Internationale donoren - waar België deel van uitmaakt - hebben lang getalmd om in te grijpen in interne Congolese aangelegenheden, maar het recente geweld heeft hen wakker geschud.”

Voor ons land en deze regering is een rol weggelegd in dit conflict. Peter Luykx: “België heeft zich steeds sterk gemaakt dat ze in Centraal-Afrika en Congo in bijzonder een rol van belang kan spelen: als het op de DRC aankomt, wordt er steevast naar haar geluisterd op internationale fora. Wel, laat ons deze invloed dan ook nu aanwenden. Congo bloedt en haar bevolking kijkt naar ons voor een krachtig signaal.”

Daarom vraagt Luykx aan minister Reynders in de Kamer om een daadkrachtig antwoord. “De Verenigde Staten zijn bereid om sancties te nemen tegen alle Congolese sleutelfiguren die het verkiezingsproces verder hinderen, de Franse president Hollande lanceerde al een oproep voor gezamenlijke Europese sancties. België moet zich hier niet alleen bij aansluiten, maar ook haar stem gebruiken om te mobiliseren op Europees en internationaal niveau. Vanuit de hele internationale gemeenschap moet nu luid en duidelijk eenzelfde boodschap klinken aan het adres van het regime Kabila: neen aan de glissement, ja aan verkiezingen, geen geld meer aan wapens, maar aan de financiering van eerlijke en democratische verkiezingen”, aldus Luykx.

Hoe waardevol vond je dit artikel?

Geef hier je persoonlijke score in
De gemiddelde score is